BelgiqueAssurance.com
Tandverzekering in België: zorgen, prothesen en orthodontie
Gezondheid en bescherming

Tandverzekering in België: zorgen, prothesen en orthodontie

Wat is een tandverzekering in België?

Een tandverzekering in België is een facultatieve en indemnitaire verzekering die de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging aanvult door een deel van de tandartskosten terug te betalen die de verplichte verzekering ten laste van de verzekerde laat. Ze wordt aangeboden door de verzekeringsondernemingen van de ziekenfondsen en door sommige private verzekeraars. Ze richt zich vooral tot volwassenen, gezinnen en mensen die een prothese, een implantaat of een orthodontische behandeling plannen.

Het principe is eenvoudig: de verplichte verzekering legt een tarief vast en betaalt een percentage van dat tarief terug. Alles wat daarboven komt, of alles wat helemaal niet terugbetaald wordt, blijft ten laste van de patiënt. De tandverzekering komt tussen in dat resterende deel, soms zelfs voor ingrepen die de verplichte verzekering niet kent, zoals bepaalde implantaten.

Het product valt onder het Belgische recht. Het volgt de regels van de wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen en staat onder toezicht van de Nationale Bank van België en van de FSMA, of van de Controledienst voor de ziekenfondsen wanneer de verzekeraar een mutualistische vereniging is. De formules van de ziekenfondsen zijn vaak voorbehouden aan hun aangeslotenen, terwijl private verzekeraars hun tandheelkundige dekking soms aanbieden als optie bij een hospitalisatieverzekering of een verzekering voor ambulante zorg.

Wat de verplichte verzekering terugbetaalt voor tandzorg

Kinderen en jongeren

De verplichte verzekering komt ook tussen in de tandzorg voor kinderen en jongeren, met eigen regels voor elk type prestatie: controle, behandeling van een gaatje, tandsteenverwijdering of orthodontie. Het terugbetaalde bedrag hangt af van de aard van de ingreep, van de leeftijd van het kind en van het statuut van de tandarts, geconventioneerd of niet, want een niet-geconventioneerde zorgverlener mag supplementen op het ereloon aanrekenen.

Elke prestatie komt overeen met een nomenclatuurcode van zes cijfers, die de tandarts op het getuigschrift voor verstrekte hulp invult. NomenSoft, het instrument van het RIZIV, geeft voor die code het officiële tarief en de terugbetaling aan, waardoor het deel dat voor rekening van de ouders blijft berekend kan worden, vooral voor orthodontie.

Volwassenen

Voor volwassenen betaalt de verplichte verzekering een deel van het officiële tarief van elke prestatie terug, waarbij de rest het remgeld vormt dat ten laste van de patiënt blijft. De percentages verschillen volgens de ingreep en de situatie van de patiënt, met inbegrip van een eventueel recht op de verhoogde tegemoetkoming, die het persoonlijke aandeel voor bepaalde prestaties verlaagt. Een regelmatige controle bij de tandarts blijft nuttig, zowel voor de gezondheid als voor de portemonnee.

Implantaten worden in principe niet door de verplichte verzekering gedekt, en de kosten ervan kunnen meer dan 2 000 euro ten laste van de patiënt bedragen, volgens Assuralia. Voor prothesen en orthodontie bij volwassenen worden de terugbetalingsvoorwaarden best bij het ziekenfonds nagegaan. Het is voor die dure posten dat een aanvullende dekking haar nut vindt.

De terugbetaling wordt ofwel aan de patiënt gestort, ofwel rechtstreeks door de tandarts toegepast dankzij de derdebetalersregeling. Vóór de behandeling vraagt men de zorgverlener best of hij die regeling toepast en of hij geconventioneerd is, wat het RIZIV ook in zijn gids van de zorgverleners laat nakijken.

Hoe werkt de aanvullende tandverzekering van de ziekenfondsen?

De ziekenfondsen bieden via hun verzekeringsondernemingen elk hun eigen formule aan. Als voorbeeld biedt MLOZ Insurance, de verzekeringsonderneming van de Onafhankelijke Ziekenfondsen, in haar formule Dentalia een facultatieve en indemnitaire tandverzekering aan. Ze komt tussen voor tandzorg, zelfs wanneer de verplichte verzekering de prestatie niet terugbetaalt.

Deze formule voorziet twee wachttijden. Na zes maanden wordt preventieve zorg voor 100 % terugbetaald, curatieve zorg en parodontologie voor 80 %. Na twaalf maanden worden prothesen en implantaten voor 80 % terugbetaald en orthodontie voor 60 %. Er is geen vrijstelling en de patiënt kiest vrij zijn tandarts, in België zowel als in Frankrijk, Nederland, Duitsland en Luxemburg.

De jaarlijkse plafonds stijgen met de anciënniteit: 350 euro het eerste jaar van aansluiting, 650 euro het tweede jaar en daarna 1 250 euro vanaf het derde jaar, waarvan maximaal 1 050 euro voor parodontologie, orthodontie, prothesen en implantaten samen. De terugbetaling zakt van 80 % naar 50 % als de verzekerde tijdens het kalenderjaar vóór een nieuwe aanvraag geen enkele tandheelkundige terugbetaling heeft ontvangen.

De uitsluitingen zijn al even veelzeggend: esthetische zorg, zoals bleken of het plaatsen van meerdere facings, geneesmiddelen en stomatologische ingrepen die een tandarts niet kan uitvoeren, blijven buiten de dekking. Deze voorwaarden verschillen van ziekenfonds tot ziekenfonds, en het reglement van elke formule is doorslaggevend.

De wachttijden en de geleidelijke verhoging van de plafonds

Bijna alle formules van dit type berusten op een evenwicht tussen de verzekeraar en de verzekerde. Om te vermijden dat men de dag vóór een zware behandeling intekent, legt de verzekeraar een termijn op voordat de terugbetalingen starten en verhoogt hij de plafonds geleidelijk. Een volwassene die binnen enkele weken een implantaat wenst, haalt dus weinig voordeel uit een contract dat vandaag wordt ondertekend.

Daarom moet een tandverzekering op voorhand worden overwogen, als een regelmatige bijdrage die waarschijnlijke uitgaven voorbereidt, eerder dan als antwoord op een noodgeval. Tandongevallen worden soms soepeler behandeld dan geplande zorg. Sommige formules zien dan af van de wachttijd, maar die regel staat in de voorwaarden van elk contract en mag niet zomaar worden verondersteld.

Er bestaan ook producten zonder wachttijd, maar die compenseren doorgaans met hogere premies of beperkte waarborgen. Wie zich de vraag stelt, kan beide logica's vergelijken aan de hand van de verzekering zonder wachttijd, die speelt op het compromis tussen termijn en prijs.

Tandverzekering, hospitalisatie en ambulante zorg: de verschillen

Een hospitalisatieverzekering betaalt de kosten terug die verband houden met een verblijf in het ziekenhuis, ook de daghospitalisatie. Volgens Assuralia omvat ambulante zorg de zorg zonder rechtstreeks verband met een ziekenhuisopname: raadplegingen, voorgeschreven geneesmiddelen, medische onderzoeken, paramedische zorg of prothesen. Tandzorg valt onder die familie, en de tandverzekering is er een gespecialiseerde tak van.

De verwarring komt vaak voor bij nieuwkomers in België. Een hospitalisatiecontract, hoe volledig ook, betaalt noch een tandsteenverwijdering noch een kroon terug. Omgekeerd dekt een tandheelkundige verzekering geen nacht in het ziekenhuis. Veel gezinnen combineren dus beide: de ene beschermt tegen de kost van een onverwacht verblijf, de andere tegen de kost van een voorspelbare behandeling.

Om de volledige bescherming te meten, is het nuttig om de hospitalisatieverzekering en de verzekering voor ambulante zorg naast elkaar te leggen. Elk heeft zijn eigen wachttijden, zijn eigen vrijstelling en zijn eigen uitsluitingen.

Een tandverzekering in België kiezen: de criteria die tellen

De werkelijke noden van het gezin

Het eerste criterium is de leeftijd van de verzekerden en de toestand van hun gebit. Een gezin met opgroeiende kinderen verwacht orthodontie; een koppel van veertig denkt eerder aan kronen, aan parodontologie of aan een toekomstig implantaat; een gepensioneerde kijkt naar prothesen. Elk profiel leidt tot een ander plafond en een ander terugbetalingspercentage.

Het jaarplafond en het subplafond

Een hoog globaal plafond kan een krap subplafond verbergen voor de duurste posten. Zoals het voorbeeld van een plafond van 1 250 euro met maximaal 1 050 euro voor prothesen, orthodontie, implantaten en parodontologie toont, moet het bedrag dat werkelijk beschikbaar is voor één zware behandeling altijd in de algemene voorwaarden worden nagegaan.

De keuzevrijheid en het grondgebied

Grensarbeiders, gezinnen in de buurt van Frankrijk, Nederland, Duitsland of Luxemburg en mensen die hun tanden in het buitenland laten verzorgen, doen er goed aan het gedekte grondgebied te bekijken. Sommige formules betalen de zorg terug die in die buurlanden wordt verleend, andere beperken zich tot België.

Duur van het contract, opzegging en aansluiting bij het ziekenfonds

In de formule van MLOZ Insurance gaat het contract in op de eerste dag van de maand na de ontvangst van het volledige formulier en de betaling van de eerste premie. Het wordt voor het leven gesloten, behalve bij opzegging, niet-betaling van de premies, fraude, overstap naar een ziekenfonds buiten de Onafhankelijke Ziekenfondsen of verlies van de hoedanigheid van lid in orde.

De opzegging gebeurt per aangetekende brief of per brief overhandigd tegen ontvangstbewijs, met een opzegtermijn van minstens één maand. Deze nauwe band met de aansluiting bij een ziekenfonds is een Belgische eigenheid: van ziekenfonds veranderen betekent vaak ook van tandheelkundige dekking veranderen, met een nieuwe wachttijd als gevolg.

Voordat men van het ene ziekenfonds naar het andere overstapt, moet men dus vergelijken wat men verliest en wat men wint. De verplichte voordelen blijven hetzelfde van het ene ziekenfonds tot het andere, maar de aanvullende voordelen en de tandverzekeringen verschillen. Het ziekenfonds in België berust op die verdeling tussen de verplichte verzekering en de diensten die eigen zijn aan elk ziekenfonds.

Voor iemand die uit het buitenland komt, bestaat de eerste stap erin zich aan te sluiten bij een ziekenfonds en vervolgens de tandheelkundige formules te bekijken die dat ziekenfonds of een private verzekeraar aanbiedt. De precieze regels over toegang, termijn en plafond worden door elke verzekeraar vastgelegd en worden bevestigd in het reglement van de gekozen formule.

Tandverzekering in België: veelgestelde vragen

Betaalt de verplichte verzekering tandimplantaten terug in België?

In principe niet: volgens Assuralia dekt de verplichte verzekering een implantaat niet, waarvan de kost meer dan 2 000 euro kan bedragen. Sommige aanvullende formules van ziekenfondsen komen tussen, zelfs wanneer de verplichte verzekering de prestatie niet terugbetaalt. Daarom wordt vaak vóór zo'n behandeling een aanvullende tandverzekering gekozen.

Moet men wachten voordat een tandverzekering terugbetaalt?

Ja, de meeste formules leggen een wachttijd op. Bij MLOZ Insurance bedraagt die zes maanden voor preventieve en curatieve zorg en twaalf maanden voor prothesen, implantaten en orthodontie. De plafonds stijgen ook met de jaren van aansluiting.

Wat is het verschil tussen een tandverzekering en een hospitalisatieverzekering?

De hospitalisatieverzekering betaalt een verblijf in het ziekenhuis terug, terwijl tandzorg onder de ambulante zorg valt. Een hospitalisatiecontract betaalt dus noch een tandsteenverwijdering noch een kroon, vandaar het nut van een aparte tandheelkundige dekking.

Is tandzorg voor kinderen gratis in België?

Dat hangt af van de prestatie, de leeftijd van het kind en het statuut van de tandarts. De verplichte verzekering betaalt een deel of het geheel van het officiële tarief terug volgens de ingreep, en een niet-geconventioneerde tandarts mag supplementen aanrekenen die ten laste van de ouders blijven.

Verwante pagina’s

Ziekteverzekering in België: aansluiting, terugbetalingen, aanvullingenHospitalisatieverzekering in België: kamer, vrijstelling, wachttijdZiekenfonds in België: rol, aansluiting en dienstenVerzekering zonder wachttijd in België: onmiddellijke dekkingLevensverzekering in België: werking, takken en fiscale voordelenSchuldsaldoverzekering in België: werking en beperkingenVerzekering in België: verplichtingen, dekkingsfamilies en verhaal